Паву́к 1 (
Паву́к 2 ’паўлін’ (
Паву́к 3 ’род рыбалоўнай снасці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паву́к 1 (
Паву́к 2 ’паўлін’ (
Паву́к 3 ’род рыбалоўнай снасці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́ліца ’цяжкая дубіна з патоўшчаным канцом, якая ў старажытныя часы служыла зброяй’ (
Палі́ца ’дошка або некалькі дошак, прымацаваных да сцяны або ўнутры шафы для размяшчэння кніг, посуду і інш.; частка плуга, якая аддзяляе і пераварочвае падрэзаны лемяшом пласт зямлі, адвал; прыстасаванне ў некаторых сельскагаспадарчых машынах’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасаг, поса́г ’маёмасць (грошы, рэчы, адзенне, жывёла), якая давалася маладой ад яе бацькоў пры выхадзе замуж’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́сынак 1, па́сыньнік ’няродны сын для мужа ці жонкі ў сям’і’ (
Па́сынак 2, пасыньнік, па́сынькі,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Персць 1, персіянку ’шчопаць. невялікая колькасць, што можна ўзяць трыма пальцамі’ (
Персць 2 ’шалупінне скуры на галаве, перхаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плы́сці, плысць, плусць, плусці́, плаўсці́, плыць ’перамяшчацца па паверхні вады’, ’плыць на караблі, лодцы’, ’цячы’, ’плаўна рухацца, ісці’, ’высыпацца (аб жыце)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Плюшч 1 ’паўзучая расліна, Hedera helix L.’ (
◎ Плюшч 2 ’вадзяны пузыр на целе’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пляса́ць ’мігцець, ззяць, зіхацець (пра зоркі)’: пля́шуць, бле́шуть, бля́шуть (зоры) (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лёгкі, лёхкі, лёккі, лёкі, лёгкый ’няцяжкі, лёгкі вагою’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ма́йстар, ма́йсцер, ма́йсцяр, ма́йстра, майсцёр ’спецыяліст у якім-небудзь рамястве, галіне вытворчасці’, ’мастак, які дасягнуў высокага майстэрства ў сваёй справе’, ’зух’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)