unterlíegen* vi (s) (D)

1) саступа́ць, паддава́цца, быць перамо́жаным

2) падляга́ць, знахо́дзіцца ў чыі́м-н. распараджэ́нні

3) падляга́ць (чаму-н.);

es unterlíegt kéinem Zwéifel, dass… не выкліка́е ніцкага сумне́ння, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

widerstéhen* vi (D)

1) супраціўля́цца (чаму-н.); устая́ць (перад чым-н.);

dem Ángriff ~ адбі́ць напа́д;

der Versúchung nicht ~ können падда́цца спаку́се [спакушэ́нню]

2):

díese Spéise widerstéht mir гэ́тая стра́ва мне пры́кра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

steuern I

1. vt

1) кірава́ць (стырном, суднам)

2) кірава́ць, накіро́ўваць

2. vi (s)

1) накіро́ўвацца (куды-н.)

2) (h) (D) перашкаджа́ць, процідзе́йнічаць (чаму-н.);

der Nótlage ~ змага́цца з бядо́тным стано́вішчам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

патура́ць zu viel Náchsicht üben, náchsichtig sein (каму-н. gégen A); dúrchgehen* vi (s), dúrchgehen lássen*;

яму́ ва ўсім патура́юць man lässt ihm álles dúrchgehen; (садзейнічаць) Vórschub léisten (каму-н., чаму-н. D, у чым-н. in D), béitragen* vi (у чым-н. zu D); (дазваляць) zúlassen* vt; (распешчваць) ver wöhnen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

héimsuchen аддз. vt

1) наве́дваць (каго-н.)

2) здара́цца (з кім-н.); напатка́ць (каго-н.); падвярга́цца (чаму-н.);

vom Schícksal héimgesucht wérden паспыта́ць зме́нлівасці лёсу;

von Kránkheit schwer héimgesucht wérden ця́жка захварэ́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

развяза́ць, развя́зваць

1. (што-н.) lösen vt, lósbinden* аддз. vt, áufschnüren vt; entwírren vt (разблытаць); áufknoten vt (вузел);

2. перан. (даць чаму-н развіцца) entfésseln vt; ánregen vt;

развяза́ць вайну́ éinen Krieg entfésseln [ánfangen*];

развяза́ць ініцыяты́ву die Initiatíve ergréifen*;

развяза́ць ру́кі fréie Hand lássen* [geben*];

◊

развяза́ць каму-н язык j-m die Zúnge lösen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zústoßen*

1. vt зачыня́ць (з трэскам)

2. vi (s)

1) (D) здара́цца (з кім-н.);

ein Únglück ist ihm zúgestoßen з ім зда́рылася няшча́сце

2) (auf A) вайск. нане́сці удар (па чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прысво́йваць

1. (імя, правы каму-н., чаму-н.) verléihen* vt, zú¦erkennen* vt;

2. (завалодаць) sich (D) áneignen, an sich néhmen*; in Besítz néhmen*; Besitz ergréifen* (што-н. von D); an sich bríngen*; eínsacken vt; sich (D) ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ пра́ва sich (D) ein Recht néhmen* [áneignen]; sich (D) ein Recht ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ імя sich (D) den Námen gében*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супрацьле́гласць ж.

1. філас., тс. перан. Gégensatz m -es, -sätze;

у супрацьле́гласць каму-н., чаму-н. im Gégensatz zu (D);

супрацьле́гласць інтарэ́саў Interéssengegensatz m;

2. (каго-н., чаго-н.) Gégenteil n -(e)s, -e; Gégensatz m, Gégensätzlichkeit f -;

ператвары́ць у сваю́ супрацьле́гласць ins Gégenteil úmschlagen*;

яна́ яго́ная поўная супрацьле́гласць sie ist das genáue Gégenteil von ihm

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

це́ла н. Körper m -s, -; Leib m -(e)s, -er (чалавека, жывёлы);

на це́ле am Körper;

фіз. ва́дкае це́ла flüssiger Körper;

цвёрдае це́ла féster Körper, Féstkörper m;

◊

быць адда́ным душо́ю і це́лам каму-н. [чаму-н.] j-m [éiner Sáche] mit Leib und Séele ergében sein;

быць у це́ле разм. dick [wóhlbeleibt] sein;

трыма́ць у чо́рным це́ле stíefmütterlich behándeln; streng [kurz] halten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)