Verbum

супрацьле́гласць ж.

1. філас., тс. перан. Gégensatz m -es, -sätze;

у супрацьле́гласць каму-н., чаму-н. im Gégensatz zu (D);

супрацьле́гласць інтарэ́саў Interéssengegensatz m;

2. (каго-н., чаго-н.) Gégenteil n -(e)s, -e; Gégensatz m, Gégensätzlichkeit f -;

ператвары́ць у сваю́ супрацьле́гласць ins Gégenteil úmschlagen*;

яна́ яго́ная поўная супрацьле́гласць sie ist das genáue Gégenteil von ihm