расточённый
раскіданы, растрачаны, змарнатраўлены, марна страчаны, расшэйганы, см. расточитьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
расточитель
марнатравецрасточительница
марнатраўніцарасточительно
марнатраўнарасточительность
марнатраўнасцьрасточительный
марнатраўнырасточительство
марнатраўстварасточить
I совер. растачыць, расточить деталь — растачыць дэталь размыць, раскідаць, растраціць, змарнатравіць, марна страціць, расточить наследство — змарнатравіць спадчынурасточиться
растачыццарасточка
расточка