расточник
расточнікVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
расточный
расточны, см. расточитьрастр
растррастра
растрарастравить
совер. раздражніць, разверадзіць, раз’ятрыць, растравить рану — раздражніць (разверадзіць, раз’ятрыць) рану растрывожыць, раздражніць, разахвоціць, растравить старое горе — растрывожыць старое гора они его растравили — яны яго раздражнілі раздражніць, растравить собак — раздражніць сабак растравіцьрастравиться
раздражніцца, раз’ятрыцца, растравіццарастравление
раздражненне, раздражніванне, развярэджванне, разахвочанне, разахвочванне, растраўленне, см. растравлятьрастравленный
раздражнены, развярэджаны, раз’ятраны, растрывожаны, раздражнены, разахвочаны, раздражнены, растраўленырастравливание
раздражніванне, растрывожванне, раздражніванне, растраўліванне, см. растравливатьрастравливать
см. растравлять