Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

наслащиваться

насалоджвацца

наслег

наслег

наследие

спадчына

наследить

наслядзіць, нарабіць слядоў, натаптаць

наследник

наследнік, наследнік, спадкаемец, наступнік, пераемнік

наследница

наследніца, наследніца, спадкаемніца, наступніца, пераемніца

наследный

наследны, наследный принц — наследны прынц

наследование

ср. атрыманне ў спадчыну, наследаванне, права на спадчыну, см. наследовать

наследованный

атрыманы ў спадчыну, наследаваны, унаследаваны

наследовать

атрымліваць у спадчыну, атрымаць у спадчыну, он наследовал этот дом от отца — ён атрымаў у спадчыну гэты дом ад бацькі наследаваць, наследаваць, унаследаваць, мець права на спадчыну, атрымаць спадчыну, сын наследует отцу — сын мае права на спадчыну пасля бацькі он наследовал своему дяде — ён атрымаў спадчыну пасля свайго дзядзькі