дзинь межд., разг. дзінь, дзын.
дзи́ньканье дзі́ньканне, -ння ср., дзы́нканне, -ння ср.;
дзи́нькать несов., разг. дзі́нькаць, дзы́нкаць;
дзи́нькнуть сов., разг. дзі́нькнуць, дзы́нкнуць.