Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

облачи́ть сов. адзе́ць;

облачи́ться адзе́цца.

о́блачко ср.

1. уменьш. во́блачка, -ка ср.; (тучка) хмуры́нка, -кі ж.;

2. перен. цень, род. це́ню м.; хмуры́нка, -кі ж.;

о́блачно безл., в знач. сказ. во́блачна; хма́рна, пахму́рна;

о́блачность во́блачнасць, -ці ж.; хма́рнасць, -ці ж., пахму́рнасць, -ці ж.;

о́блачный во́блачны; хма́рны, пахму́рны.

обла́янный

1. аббраха́ны, абга́ўканы;

2. прост. абла́яны;

обла́ять сов.

1. (накинуться с лаем — о собаке) разг. набраха́ць, нага́ўкаць (на каго, што), аббраха́ць (каго, што), абга́ўкаць (каго, што);

2. (обругать) прост. абла́яць.

облева́ть сов., вульг. абванітава́ць, абрыга́ць;

облева́ться абванітава́цца, абрыга́цца.