Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

стра́вливание

1. зво́джванне, -ння ср., нацко́ўванне, -ння ср.;

2. страўле́нне, -ння ср.; см. стра́вливать​I.

стра́вливать​I несов.

1. (натравливать друг на друга) зво́дзіць, нацко́ўваць;

2. (посев, корм) прост., с.-х. траві́ць, страўля́ць.

стра́вливать​II несов., мор., спец. траві́ць, стра́ўліваць.

стра́вливаться​I несов., страд.

1. зво́дзіцца, нацко́ўвацца;

2. траві́цца, страўля́цца; см. стра́вливать​I.

стра́вливаться​II несов.

1. стра́ўлівацца; см. страви́ться;

2. страд. траві́цца, стра́ўлівацца; см. стра́вливать​II.

стравля́ть​I несов., разг.

1. (натравлять друг на друга) зво́дзіць, нацко́ўваць;

2. (посев, корм) прост., с.-х. траві́ць, страўля́ць.

стравля́ть​II несов., мор., спец. траві́ць, стра́ўліваць.

стравля́ться​I несов., страд.

1. зво́дзіцца, нацко́ўвацца;

2. траві́цца, стра́ўлівацца; см. стравля́ть​I.

стравля́ться​II несов.

1. стра́ўлівацца; см. страви́ться;

2. страд. траві́цца, стра́ўлівацца; см. стравля́ть​II.

стра́гивать несов., разг. скрана́ць;