Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

стимули́рующий

1. прич. які́ (што) стымулю́е;

2. прил. стымулю́ючы;

стимуля́тор в разн. знач. стымуля́тар, -ру м.;

стимуля́тор ро́ста стымуля́тар ро́сту;

стимуля́ция в разн. знач. стымуля́цыя, -цыі ж.

стипендиа́льный стыпендыя́льны;

стипендиа́т стыпендыя́т, -та м.;

стипендиа́тка стыпендыя́тка, -кі ж.

стипе́ндия стыпе́ндыя, -дыі ж.

стипль-че́з спорт. стыпль-чэ́з, -зу м.

сти́ракс бот. сты́ракс, -са и (о древесине) -су м.;

сти́раксовые мн., сущ., бот. сты́раксавыя, -вых;