Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

старьёвщик стары́знік, -ка м.;

старьёвщица стары́зніца, -цы ж.

стаска́ть сов., разг. (стащить) сцягну́ць, мног. пасця́гваць; (сволочь) звалачы́, мног. пазвалака́ць.

ста́скивание

1. сця́гванне, -ння ср.; звалака́нне, -ння ср.;

2. зно́шванне, -ння ср., сця́гванне, -ння ср.; см. ста́скивать;

ста́скивать несов.

1. в разн. знач. сця́гваць; звалака́ць;

2. (сносить в одно место или куда-л.) зно́сіць, сця́гваць;

ста́скиваться страд.

1. сця́гвацца; звалака́цца;

2. зно́сіцца, сця́гвацца; см. ста́скивать.

стасо́ванный карт. стасава́ны;

стасова́ть сов. стасава́ць;

стасова́ться стасава́цца.

стате́йка ж. арты́кульчык, -ка м.;