Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

отта́лкивающий

1. прич. які́ (што) адпіха́е (адпі́хвае), які́ (што) адшту́рхвае; які́ (што) аддаля́е; ад яко́га адваро́чвае, які́ (што) выкліка́е агі́ду, непрые́мнасць (у каго́); см. отта́лкивать;

2. прил. (отвратительный) агі́дны.

оттанцева́ть сов., разг. адтанцава́ць;

оттанцо́вывать несов. адтанцо́ўваць.

отта́птывать несов. адто́птваць;

отта́птываться страд. адто́птвацца.

отта́сканный

1. адцяга́ны, мног. паадця́гваны;

2. накру́чаны, пацяга́ны за валасы́; см. оттаска́ть;

оттаска́ть сов.

1. прост. адцяга́ць, мног. паадця́гваць;

2. (за уши, волосы) разг. накруці́ць ву́шы, пацяга́ць за валасы́;

отта́скивание адця́гванне, -ння ср.;

отта́скивать несов. адця́гваць;

отта́скиваться страд. адця́гвацца.