отта́лкивающий
1. прич. які́ (што) адпіха́е (адпі́хвае), які́ (што) адшту́рхвае; які́ (што) аддаля́е; ад яко́га адваро́чвае, які́ (што) выкліка́е агі́ду, непрые́мнасць (у каго́); см. отта́лкивать;
2. прил. (отвратительный) агі́дны.
оттанцева́ть сов., разг. адтанцава́ць;
оттанцо́вывать несов. адтанцо́ўваць.
отта́птывать несов. адто́птваць;
отта́птываться страд. адто́птвацца.
отта́сканный
1. адцяга́ны, мног. паадця́гваны;
2. накру́чаны, пацяга́ны за валасы́; см. оттаска́ть;
оттаска́ть сов.
1. прост. адцяга́ць, мног. паадця́гваць;
2. (за уши, волосы) разг. накруці́ць ву́шы, пацяга́ць за валасы́;
отта́скивание адця́гванне, -ння ср.;
отта́скивать несов. адця́гваць;
отта́скиваться страд. адця́гвацца.