сражённый
1.
2.
2.
сражённый
1.
2.
2.
срази́ть
1. (поразить) паразі́ць; (разбить) разбі́ць; (убить) забі́ць; (свалить) звалі́ць; (победить) перамагчы́;
его́ срази́ла пу́ля яго́ паразі́ла (забі́ла) ку́ля;
срази́ть врага́ паразі́ць (разбі́ць, перамагчы́) во́рага;
2.
весть о сме́рти сы́на срази́ла его́ ве́стка аб сме́рці сы́на (ця́жка) ура́зіла (прыбі́ла, прыгняла́) яго́.
срази́ться
1. (вступить в бой) уступі́ць у бой; (схватиться) схапі́цца, схваці́цца; (повоевать) паваява́ць; (побороться) пазмага́цца;
срази́ться с враго́м уступі́ць у бой (схапі́цца) з во́рагам;
2.
сра́зу
срам
1. со́рам, -му
2.
◊
стыд и срам со́рам і га́ньба;
срами́ть
срами́ться сарамаці́цца;
срамни́к сараматні́к, -ка́
срамни́ца сараматні́ца, -цы
срамно́й сараматны́;
срамны́е слова́ сараматны́я (бры́дкія) сло́вы.