Verbum

оби́дный кры́ўдны;

оби́дчивость крыўдлі́васць, -ці ж.;

оби́дчивый крыўдлі́вы;

оби́дчик крыўдзі́цель, -ля м., кры́ўднік, -ка м.;

оби́дчица крыўдзі́целька, -кі ж., кры́ўдніца, -цы ж.

обижа́ть несов. кры́ўдзіць;

обижа́ться кры́ўдзіцца, крыўдава́ць;

не обижа́йтесь не крыўду́йце.

оби́женно нареч. пакры́ўджана;

оби́женный прич., прил. пакры́ўджаны, скры́ўджаны;

оби́женный вид пакры́ўджаны вы́гляд;

он оби́жен на отца́ ён кры́ўдзіцца (ма́е кры́ўду) на ба́цьку;

она́ ва́ми оби́жена яна́ ва́мі пакры́ўджана.

оби́лие

1. (множество) мно́ства, -ва ср.;

2. (богатство) бага́цце, -цця ср.