Verbum

сою́зить несов., сапожн. саю́зіць;

сою́зка ж., сапожн. саю́зка, -кі ж.; пе́рад, -да м., мн. перады́, -до́ў.

сою́зник саю́знік, -ка м.;

сою́зница саю́зніца, -цы ж.;

сою́знический саю́зніцкі.

сою́зно-республика́нский уст. саю́зна-рэспубліка́нскі.

сою́зный в разн. знач. саю́зны;

сою́зные держа́вы саю́зныя дзяржа́вы;

сою́зная респу́блика саю́зная рэспу́бліка;

сою́зное министе́рство саю́знае міністэ́рства.

Сою́з Сове́тских Социалисти́ческих Респу́блик ист. Саю́з Саве́цкіх Сацыялісты́чных Рэспу́блік.

со́я со́я, род. со́і ж.

спад спад, род. спа́ду м.;