сочине́ние ср.
1. (действие) склада́нне, -ння ср., скла́дванне, -ння ср.; стварэ́нне, -ння ср.; піса́нне, -ння ср.; см. сочиня́ть 1;
2. (действие) выдумля́нне, -ння ср., прыдумля́нне, -ння ср.; хлусня́, -ні́ ж., ілга́нне, -ння ср.; (после гласных) лга́нне, -ння ср.; см. сочиня́ть 2;
3. (действие) злучэ́нне, -ння ср.; см. сочиня́ть 3;
4. (литературное произведение) твор, род. тво́ра м.;
собра́ние сочине́ний збор тво́раў;
филосо́фское сочине́ние філасо́фскі твор;
5. (школьное упражнение) сачыне́нне, -ння ср.;
кла́ссное сочине́ние кла́снае сачыне́нне;
сочине́ние на те́му сачыне́нне на тэ́му;
6. грам. злучэ́нне, -ння ср.;
сочине́ние предложе́ний злучэ́нне ска́заў;
сочинённый
1. скла́дзены, мног. пасклада́ны, паскла́дваны; ство́раны; напі́саны;
2. вы́думаны, прыду́маны;
3. злу́чаны; см. сочини́ть;
сочини́тель
1. уст. пісьме́ннік, -ка м., літара́тар, -ра м.;
2. (лгун) разг. піса́ка, -кі м., вы́думшчык, -ка м.;
сочини́тельница
1. уст. пісьме́нніца, -цы ж., літара́тарка, -кі ж.;
2. (лгунья) разг. піса́ка, -кі ж., вы́думшчыца, -цы ж.;
сочини́тельный грам. злуча́льны;
сочини́тельство ср.
1. уст. (литературное творчество) пісьме́нніцтва, -ва ср.;
2. разг. вы́думка, -кі ж., выду́мванне, -ння ср., хлусня́, -ні́ ж., ілга́нне, -ння ср.; (после гласных) лга́нне, -ння ср.
сочини́ть сов.
1. (составить, сложить) скла́сці; (создать) ствары́ць; (написать) напіса́ць;
2. (выдумать) вы́думаць, прыду́маць; (соврать) схлусі́ць, салга́ць;
3. грам. злучы́ць.
сочиня́ть несов.
1. (сопоставлять, слагать) склада́ць, скла́дваць; (создавать) ствара́ць; (писать) піса́ць;
2. (выдумывать) выдумля́ць, прыдумля́ць; (врать) хлусі́ць, ілга́ць; (после гласных) лгаць;
3. грам. злуча́ць;