Verbum

сонасле́дник юр. сунасле́днік, -ка м., суспа́дчыннік, -ка м.;

сонасле́дница сунасле́дніца, -цы ж., суспа́дчынніца, -цы ж.;

сонасле́довать (кому, чему, с кем, с чем) юр.

1. сов. стаць насле́днікам (насле́дніцай) суме́сна з кім-не́будзь, стаць суспа́дчыннікам (суспа́дчынніцай);

2. несов. быць насле́днікам (насле́дніцай) суме́сна з кім-не́будзь, быць суспа́дчыннікам (суспа́дчынніцай).

сона́та муз. сана́та, -ты ж.;

сонати́на муз. санаці́на, -ны ж.;

сона́тный сана́тны.

соне́т поэт. сане́т, -та м.;

соне́тный сане́тны.

сонли́вец разг. санлі́вец, -лі́ўца м.;

сонли́вица санлі́ўка, -кі ж.;