Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

со́мкнутый

1. (соединённый вплотную) самкну́ты, злу́чаны;

2. (о глазах) сплю́шчаны, заплю́шчаны, мног. пазаплю́шчваны, зве́дзены; (о губах) сту́лены; (о створчатых предметах) скла́дзены, сту́лены.

сомкну́ть сов.

1. (соединить) самкну́ць, злучы́ць;

2. (глаза) сплю́шчыць, заплю́шчыць, мног. пазаплю́шчваць, зве́сці; (губы) стулі́ць; (о створчатых предметах) скла́сці, стулі́ць; см. смыка́ть;

сомкну́ться

1. самкну́цца, злучы́цца;

2. (о глазах) сплю́шчыцца, заплю́шчыцца, мног. пазаплю́шчвацца, зве́сціся; (о губах) стулі́цца; (о створчатых предметах) скла́сціся.

сомна́мбул уст., мед. самна́мбул, -ла м. и сомна́мбула мед. самна́мбула, -лы м. и ж.;

сомнамбули́зм мед. самнамбулі́зм, -му м.;

сомнамбули́ческий самнамбулі́чны.

сомнева́ться несов. сумнява́цца;

сомне́ние сумне́нне, -ння ср.;

его́ взяло́ сомне́ние яго́ ўзяло́ сумне́нне;

не подлежи́т сомне́нию не падляга́е сумне́нню, не выкліка́е сумне́ння;

без сомне́ния, вне сомне́ния безумо́ўна, бясспрэ́чна.

сомни́тельно

1. нареч. няпэ́ўна; падазро́на; сумні́ўна;

сомни́тельно чи́стый няпэ́ўна чы́сты;

2. в знач. сказ. наўра́д ці, сумні́ўна, а также личными формами глаг. сумнява́цца;

сомни́тельно, зайдёт ли он к нам наўра́д (сумні́ўна, я сумнява́юся), ці зо́йдзе ён да нас;

мне сомни́тельно мне сумні́ўна (я сумнява́юся);

сомни́тельность

1. няпэ́ўнасць, -ці ж.; сумні́ўнасць, -ці ж.;

2. падазро́насць, -ці ж.; сумні́ўнасць, -ці ж.;

3. двухсэ́нсавасць, -ці ж.; см. сомни́тельный;