Verbum

сниза́ть сов., разг. наніза́ць, зніза́ць, злыга́ць;

сниза́ться зніза́цца, злыга́цца.

сни́зить сов. зні́зіць; пані́зіць;

сни́зиться зні́зіцца; пані́зіцца.

сни́зка ж.

1. (действие) разг. нані́званне, -ння ср., зні́званне, -ння ср., злы́гванне, -ння ср.;

2. (низка) ні́зка, -кі ж.

снизойти́ сов. (к кому-, чему-л.) книжн. ува́жыць (каго, што), адне́сціся пабла́жліва (да каго, да чаго), зрабі́ць ла́ску (каму);

снизойти́ к сла́бостям (кого-л.) пабла́жліва адне́сціся да сла́басцей (каго-небудзь);

снизойти́ к кому́-л. зрабі́ць ла́ску каму́-не́будзь.

сни́зу нареч.

1. зні́зу; (с нижней стороны) спады́спаду;

сни́зу ду́ет зні́зу дзьме;

2. перен. зні́зу;

стаха́новское движе́ние начало́сь сни́зу стаха́наўскі рух пача́ўся знізу;

◊

сни́зу до́верху зні́зу даве́рху.

сни́зывание нані́званне, -ння ср., зні́званне, -ння ср., злы́гванне, -ння ср.;

сни́зывать несов. нані́зваць, зні́зваць, злы́гваць;

сни́зываться

1. зні́звацца, злы́гвацца;

2. страд. нані́звацца, зні́звацца, злы́гвацца.