Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

осо́бенно нареч. асаблі́ва;

осо́бенность асаблі́васць, -ці ж.;

в осо́бенности у асаблі́васці;

осо́бенный асаблі́вы;

ничего́ осо́бенного нічо́га асаблі́вага.

особня́к асабня́к, -ка́ м.

особняко́м нареч. асо́бна; (на расстоянии) на во́дшыбе;

жить особняко́м жыць асо́бна.

осо́бо нареч.

1. (отдельно) асо́бна;

2. (особенно) асаблі́ва.

осо́бость асаблі́васць, -ці ж.

особоуполномо́ченный сущ. асобаўпаўнава́жаны, -нага м.

осо́бый

1. (особенный) асаблі́вы; (специальный) адмысло́вы; спецыя́льны;

2. (отдельный, независимый от других) асо́бны; асо́бы; (непохожий на других) адме́нны;

осо́бый отря́д асо́бы атра́д;

осо́бый ука́з асо́бы ўка́з;

осо́бый пара́граф асо́бы пара́граф;

осо́бое мне́ние асо́бная ду́мка.

о́собь ж. асо́біна, -ны ж.; (о растениях — ещё) ка́ліва, -ва ср.