осна́щённость асна́шчанасць, -ці
Verbum
анлайнавы слоўнікосна́щённый асна́шчаны.
оснежённый и осне́женный асне́жаны.
осно́ва
осно́ва сло́ва
положи́ть в осно́ву палажы́ць у асно́ву.
основа́ние
1. (действие) заснава́нне, -ння
год основа́ния го́рода год заснава́ння го́рада;
2. (основа) асно́ва, -вы
экономи́ческое основа́ние эканамі́чная асно́ва;
3.
основа́ние треуго́льника асно́ва трохвуго́льніка;
4. (причина) падста́ва, -вы
на како́м основа́нии на яко́й падста́ве;
на основа́нии э́того на падста́ве гэ́тага;
он име́ет основа́ние ён мае падста́ву;
5. (дома, колонны
6. (подножие) падно́жжа, -жжа
основа́ние горы́ падно́жжа гары́;
◊
до основа́ния дашчэ́нту, ушчэ́нт.
осно́ванный заснава́ны.
основа́тель заснава́льнік, -ка
основа́тельница заснава́льніца, -цы
основа́тельно
1. абгрунтава́на; слу́шна; ва́жка; разу́мна;
2. грунто́ўна; сур’ёзна;
3. пава́жна, ста́ла; сур’ёзна;
4. мо́цна;
5.
основа́тельность
1. абгрунтава́насць, -ці
2. грунто́ўнасць, -ці
3. пава́жнасць, -ці
4. мо́цнасць, -ці