Verbum

смири́ть сов. уціхамі́рыць, утаймава́ць;

смири́ться уціхамі́рыцца, утаймава́цца, скары́цца, стаць пако́рлівым.

сми́рна (смола) уст. смі́рна, -ны ж.

смирне́ть несов., разг. цішэ́ць, спакайне́ць, станаві́цца цішэ́йшым (спакайне́йшым).

сми́рно нареч.

1. воен. смі́рна! зважа́й!;

2. (спокойно) ці́ха, спако́йна;

сми́рный ці́хі, спако́йны, ціхмя́ны; (о животных — ещё) рахма́ны.

смиря́ть несов. уціхамі́рваць, утаймо́ўваць;

смиря́ться

1. уціхамі́рвацца, утаймо́ўвацца, скара́цца, станаві́цца пако́рлівым;

2. страд. уціхамі́рвацца, утаймо́ўвацца.

смог смог, род. смо́гу м.

смодели́ровать сов. змадэлява́ць, змадэлі́раваць.