определя́ть несов.
1. (устанавливать) вызнача́ць, устана́ўліваць;
определя́ть боле́знь вызнача́ць (устана́ўліваць) хваро́бу;
определя́ть расстоя́ние вызнача́ць (устана́ўліваць) адле́гласць;
2. (очерчивать границы, пределы) акрэ́сліваць;
3. (раскрывать содержание понятия) выяўля́ць, вызнача́ць; (давать определение) дава́ць азначэ́нне;
4. (назначать) вызнача́ць, прызнача́ць;
5. (обусловливать) вызнача́ць, абумо́ўліваць;
бытие́ определя́ет созна́ние быццё вызнача́е свядо́масць;
хоро́шая обрабо́тка по́чвы определя́ет бога́тый урожа́й до́брая апрацо́ўка гле́бы вызнача́е (абумо́ўлівае) бага́ты ўраджа́й;
6. (выносить решение) юр. пастанаўля́ць; прысуджа́ць; (меру наказания) вызнача́ць;
суд определя́ет сле́дующее суд пастанаўля́е насту́пнае;
7. (назначать на должность) уст., прост. прызнача́ць; (устраивать) ула́джваць;
8. (в школу и т. п.) аддава́ць;
определя́ться
1. (выясняться) акрэ́слівацца, высвятля́цца;
2. (выяснять своё местонахождение) вызнача́ць (высвятля́ць) сваё месцазнахо́джанне;
лётчики определя́ются при по́мощи прибо́ров лётчыкі вызнача́юць (высвятля́юць) сваё месцазнахо́джанне з дапамо́гай прыбо́раў;
3. (поступать куда-л.) уст., прост. паступа́ць;
определя́ться на рабо́ту паступа́ць на рабо́ту; см. определи́ться;
4. страд. вызнача́цца, устана́ўлівацца; акрэ́слівацца; выяўля́цца; азнача́цца; прызнача́цца; абумо́ўлівацца; пастанаўля́цца; прысу́джвацца; ула́джвацца; аддава́цца; см. определя́ть;
определя́ющий
1. прич. які́ (што) вызнача́е, які́ (што) устана́ўлівае; які́ (што) акрэ́слівае; які́ (што) выяўля́е; які́ (што) дае́ азначэ́нне; які́ (што) прызнача́е; які́ (што) абумо́ўлівае; які́ (што) пастанаўля́е; які́ (што) прысу́джвае; які́ (што) ула́джвае; які́ (што) аддае́; см. определя́ть;
2. прил. вызнача́льны.
опредме́тить сов. апрадме́ціць;
опредме́ченный апрадме́чаны;
опредме́чивание апрадме́чванне, -ння ср.;
опредме́чивать несов. апрадме́чваць.
опре́лость мед. прэ́ласць, -ці ж.
опресне́ние апрасне́нне, -ння ср.;
опресне́ние воды́ апрасне́нне вады́;