Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

ску́чить сов.

1. (собрать в кучу) згрэ́бці (скі́даць, згарну́ць, ссу́нуць) у ку́чу (у ку́чы);

2. (поместить на небольшом месте, в тесноте) ску́чыць;

ску́читься ску́чыцца, збі́цца ў ку́чу (у ку́чы).

скучи́ща разг. нудо́та, -ты ж.

скучне́е сравн. ст.

1. нареч. нудне́й; сумне́й, марко́тней; см. ску́чно;

2. прил. нудне́йшы; сумне́йшы, марко́тнейшы; см. ску́чный.

ску́чно нареч., безл., в знач. сказ.

1. ну́дна;

2. (тоскливо) су́мна, марко́тна;

скучнова́то нареч., безл., в знач. сказ.

1. нуднава́та;

2. (о чувстве скуки, тоски) сумнава́та, марко́тна;

скучнова́тый

1. нуднава́ты;

2. (тоскливый) сумнава́ты, марко́тны;

ску́чный

1. ну́дны;

2. (тоскливый) су́мны, марко́тны.

ску́шанный з’е́дзены; см. ску́шать;

ску́шать сов., разг. з’е́сці.