Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

скуфе́йка церк. скуфе́йка, -кі ж.;

скуфе́йный скуфе́йны;

скуфья́ церк. скуф’я́, род. скуф’і́ ж.

скуча́ть несов.

1. нудзі́цца;

2. (томиться, тосковать) сумава́ць, марко́ціцца;

скуча́ющий

1. прич. які́ (што) ну́дзіцца; які́ (што) суму́е, які́ (што) марко́ціцца; см. скуча́ть;

2. прил. журбо́тны, марко́тны.

ску́ченно нареч. ску́чана, це́сна;

ску́ченность ску́чанасць, -ці ж., цесната́, -ты́ ж.;

ску́ченный

1. (о сене) згрэ́бены (скі́даны, зго́рнуты, ссу́нуты) у ку́чу (у ку́чы);

2. (помещающийся в тесноте) ску́чаны;

ску́чивать несов.

1. (собирать в кучу) зграба́ць (скіда́ць, скі́дваць, зго́ртваць, ссо́ўваць) у ку́чу (у ку́чы);

2. (помещать на небольшом пространстве, в тесноте) ску́чваць;

ску́чиваться

1. ску́чвацца, збіва́цца ў ку́чу (у ку́чы);

2. страд. зграба́цца (скіда́цца, зго́ртвацца, скі́двацца, ссо́ўвацца) у ку́чу (у ку́чы); см. ску́чивать 1;