Verbum

ды́мчатый ды́мчаты.

дымя́нка бот. дымні́ца, -цы ж.

ды́нный ды́нны.

ды́ня ды́ня, -ні ж.

дыра́ ж.

1. дзі́рка, -кі ж., разг. дзю́рка, -кі ж.;

2. (захолустье) разг. глухі́ заку́так, глуш, род. глушы́ ж.;

◊

кабы́ не дыра́ во рту — жил бы жил, ни о чём не тужи́л хадзі́ў бы ў зло́це, каб не дзі́рка ў ро́це;

дыра́ от бу́блика дзі́рка ад абара́нка.

ды́рка дзі́рка, -кі ж.

дыроко́л разг. дзіркако́л, -ла м.

дыропробивно́й техн. дзіркапрабіўны́.

ды́рочка уменьш. дзі́рачка, -кі ж.;

ды́рочный дзі́рачны;