Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

ско́рченный

1. ску́рчаны, мног. паску́рчваны;

2. скры́ўлены; см. ско́рчить;

ско́рчить сов.

1. (судорогами) ску́рчыць, мног. паску́рчваць;

2. (скривить) скрыві́ць;

ско́рчить ми́ну скрыві́ць мі́ну;

ско́рчиться

1. ску́рчыцца, мног. паску́рчвацца;

2. (скривиться) скрыві́цца.

ско́рый

1. (быстрый) ху́ткі;

ско́рый по́езд ху́ткі цягні́к;

ско́рая по́мощь ху́ткая дапамо́га;

2. (недалёкий по времени) ху́ткі;

в ско́ром вре́мени у ху́ткім ча́се, неўзаба́ве;

на ско́рую ру́ку спе́хам.

скорьё ср., собир. ску́ры, род. скур мн.; (о шкурах) шку́ры, род. шкур мн., шкур’ё, -р’я́ ср.

скосI спец. скос, род. ско́су м.; (откос) адхо́н, -ну м.

скосII м., с.-х. скос, род. ско́су м., ско́шванне, -ння ср.

скоси́тьI сов., с.-х. скасі́ць.

скоси́тьII сов. (придать чему-л. косое положение) скасі́ць, скасабо́чыць; (сделать кривым) скрыві́ць; (о глазах — особенно при неприязненном, угрюмом взгляде) скасі́ць, скасаву́рыць.

скоси́ться сов., разг.

1. (принять косое положение) скасі́цца, скасабо́чыцца, нахілі́цца, пахілі́цца; (скривиться) скрыві́цца;

2. (о глазах) скасі́цца, скасаву́рыцца.