Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

сколо́ться скало́цца; сашпілі́цца.

сколо́ченный

1. (гвоздями и т. п.) збі́ты, мног. пазбіва́ны;

2. перен. (созданный, организованный), разг. арганізава́ны, згуртава́ны, сабра́ны, мног. пазбіра́ны;

3. (накопленный) назбіра́ны, сабра́ны.

сколупа́ть сов., прост.; см. сколупну́ть.

сколу́пнутый скалу́плены, скалупну́ты, мног. паскалу́пліваны;

сколупну́ть сов., разг. скалупну́ць, мног. паскалу́пліваць;

сколу́пывать несов., разг. скалу́пліваць;

сколу́пываться страд. скалу́плівацца.

сколь нареч., книжн. нако́лькі; як.

скольже́ние слі́зганне, -ння ср., слізгаце́нне, -ння ср.; ко́ўзанне, -ння ср.;

скользи́ть несов.

1. (по скользкой поверхности) слі́згаць, слі́згацца, слізгаце́ць; ко́ўзацца;

поло́зья скользя́т по сне́гу палазы́ слізго́чуць па сне́зе;

колёса велосипе́да скользя́т ко́лы веласіпе́да слі́згаюцца (ко́ўзаюцца);

2. (по воде, воздуху) слізгаце́ць, плы́сці, плыць;

по воде́ скользи́т ло́дка па вадзе́ слізго́ча (плыве́) ло́дка;

3. ав. хілі́цца;

скользи́ть на крыло́ хілі́цца на крыло́;

скользи́ть по пове́рхности ирон. ко́ўзацца па паве́рхні, схва́тваць вяршкі́, браць паве́рсе.