Verbum

скло́чница скло́чніца, -цы ж., зва́дніца, -цы ж.;

скло́чничать несов., разг. скло́чнічаць, зва́днічаць;

скло́чнический скло́чніцкі, зва́дніцкі;

скло́чничество скло́чніцтва, -ва ср., зва́дніцтва, -ва ср.;

скло́чный разг.

1. скло́чны, зва́дны;

2. (о человеке) скло́чны, сварлі́вы.

склю́нуть сов. здзеўбану́ць.

скля́нка

1. (сосуд) пля́шачка, -кі ж., бутэ́лечка, -кі ж.;

2. мор. скля́нка, -кі ж.

скоба́ ж.

1. (ручка у дверей) кля́мка, -кі ж., ру́чка, -кі ж.; (для замка) прабо́й, -бо́я м.;

2. техн. кля́мар, -ра м., ду́жка, -кі ж., скаба́, -бы́ ж.

ско́бель м., плотн. ско́бля, -лі ж.;

ско́бельный ско́блевы.