око́вка ж.
1. ако́ўванне, -ння ср., ако́ўка, -кі ж.;
2. (то, что оковано) ако́ўка, -кі ж.
око́вы
1. (кандалы) уст. кайданы́, -но́ў ед. нет; ланцугі́, -го́ў, ед. ланцу́г, -га́ м.;
2. перен. ако́вы, -ваў ед. нет; (путы) пу́ты, -таў; ланцугі́, -го́ў, ед. ланцу́г, -га́ м.
око́вывать несов. ако́ўваць;
око́вываться страд. ако́ўвацца.
окоём поэт. кругагля́д, -ду м.
окола́чивать несов. абіва́ць.
окола́чиватьсяI несов., страд. абіва́цца.
окола́чиватьсяII несов., прост. бадзя́цца, швэ́ндацца, аціра́цца.
околдо́ванный зачарава́ны;
околдова́ть сов., прям., перен. зачарава́ць;