Verbum

синклина́льный сінкліна́льны.

синкли́т ист., перен., ирон. сінклі́т, -та м.

синко́па муз., лингв. сінко́па, -пы ж.;

синкопи́рованный сінкапі́раваны;

синкопи́ровать сов. и несов., муз., лингв. сінкапі́раваць;

синкопи́роваться

1. сов. и несов. сінкапі́равацца;

2. страд. сінкапі́равацца;

синкопи́ческий сінкапі́чны.

синкрети́зм в разн. знач. сінкрэты́зм, -му м.;

синкрети́ческий сінкрэты́чны;

синкрети́чность сінкрэты́чнасць, -ці ж.;