Verbum

синённый прич., синёный прил. сі́нены.

си́ний сі́ні;

◊

си́ний чуло́к презр., уст. сі́няя панчо́ха.

сини́льный​^I / сини́льная кислота́ хим. сіні́льная кіслата́.

сини́льный​^II (красильный) сіні́льны;

сини́льный чан сіні́льны чан.

сини́ть несов. сіні́ць;

сини́ться возвр., страд. сіні́цца.

сини́ца зоол. сіні́ца, -цы ж.;

◊

лу́чше сини́ца в рука́х, чем жура́вль в не́бе посл. лепш сіні́ца ў рука́х, чым жураве́ль у не́бе;

сини́чий сіні́чы, сіні́цын.

сини́чник сіні́чнік, -ка м.

синклина́ль геол. сінкліна́ль, -лі ж.;