Verbum

сине́ние сіне́нне, -ння ср.

синео́кий сіняво́кі.

синера́ма спец. сінера́ма, -мы ж.

синере́зис хим., физ. сінерэ́зіс, -су м.

синеро́д хим. сінеро́д, -ду м., цыя́н, род. цыя́ну м.;

синеро́дистый сінеро́дзісты (сінеро́дны), цыя́ністы.

синестези́я психол. сінестэзі́я, -зі́і ж.

сине́ть несов., в разн. знач. сіне́ць;сине́ют зи́мние леса́ сіне́юць зімо́выя лясы́;

ру́ки сине́ют от хо́лода ру́кі сіне́юць ад хо́ладу;

сине́ться несов. сіне́ць.

сине́ц зоол. сіне́ц, род. сінца́ м.