Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

обду́ривание абду́рванне, -ння ср.;

обду́ривать несов., разг. абду́рваць;

обдури́ть сов., разг. абдуры́ць, мног. паабду́рваць.

обду́тый абве́яны, абадзьму́ты; абдзьму́ханы; см. обду́тьI.

обду́тьI сов. (обвеять — ветром) абве́яць, абадзьму́ць; (ртом) абдзьму́хаць; мног. паабдзьму́хваць.

обду́тьII сов., прост. (обмануть) абдуры́ць, мног. паабду́рваць, ашука́ць, мног. паашу́кваць.

о́бе абе́дзве, род. абе́дзвюх;

обе́ими рука́ми абе́дзвюма рука́мі.

обе́гатьI сов., разг. абе́гаць, абабе́гаць;

обе́гать всех знако́мых абе́гаць (абабе́гаць) усі́х знаёмых.

обега́тьII (к обе́гатьI) несов., разг. абяга́ць, абабяга́ць.

обега́тьIII несов.

1. (вокруг, мимо чего-л.) абабяга́ць, абяга́ць;

2. (опережать) спорт. абяга́ць, абганя́ць, апярэ́джваць, выпярэ́джваць.