Verbum

душещипа́тельный разг., ирон. душашчыпа́льны.

души́сто нареч., в знач. сказ. паху́ча, духмя́на;

души́стость паху́часць, -ці ж., духмя́насць, -ці ж.;

души́стый паху́чы, духмя́ны.

души́тель книжн., уст. душы́цель, -ля м.

души́ть​^I несов. (давить) прям., перен. душы́ць.

души́ть​^II несов. (духами) душы́ць, наду́шваць.

души́ться​^I несов., возвр., страд. душы́цца; см. души́ть​^I.

души́ться​^II несов. (духами) душы́цца, наду́швацца.

души́ца бот. мацярду́шка, -кі ж.