оди́ножды (об умножении) нареч. адзі́н у…;
оди́ножды оди́н адзі́н у адзі́н.
одино́кая сущ. адзіно́кая, -кай ж., само́тная, -най ж.;
одино́кий
1. прил. адзіно́кі, само́тны;
2. сущ. адзіно́кі, -кага м., само́тны, -нага м.;
одино́ко нареч. адзіно́ка, само́тна;
одино́кость адзіно́касць, -ці ж., само́тнасць, -ці ж.;
одино́чество ср. адзіно́та, -ты ж.; адзіно́цтва, -ва ср., само́та, -ты ж.
одино́чка адзіно́чка, -кі м., ж.;
мать-одино́чка маці-адзіно́чка;
одино́чник
1. разг. (заключённый) адзіно́чнік, -ка м.;
2. спорт. адзіно́чнік, -ка м.;
одино́чница разг. (заключённая) адзіно́чніца, -цы ж.;
одино́чный в разн. знач. адзіно́чны;
одино́чный полёт ав. адзіно́чны палёт;
одино́чное заключе́ние адзіно́чнае зняво́ленне;
одино́чный вы́стрел адзіно́чны стрэ́л.