Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

окочене́вший прил. адубе́лы, скарчане́лы; скале́лы;

окочене́лость адубе́ласць, -ці ж., скарчане́ласць, -ці ж.;

окочене́лый

1. адубе́лы, скарчане́лы, скале́лы;

2. скарчане́лы;

3. змярцве́лы, заняме́лы, зняме́лы; см. окочене́ть;

окочене́ние адубе́нне, -ння ср.; (оцепенение) змярцве́нне, -ння ср., заняме́нне, -ння ср., зняме́нне, -ння ср.;

окочене́ть сов.

1. (замёрзнуть) адубе́ць, скарчане́ць, скале́ць;

2. (застыть — о трупе) скарчане́ць;

3. перен. (стать неподвижным) змярцве́ць, заняме́ць, зняме́ць.

окочу́риться сов., прост. зды́рдзіцца; даць ду́ба.

око́шко разг. акно́, -на́ ср., аке́нца, -ца ср.

окра́ина ускра́іна, -ны ж.;

окра́инный ускра́інны.

окра́сить сов.

1. афарбава́ць, пафарбава́ць; (только в знач. — покрыть слоем краски) памалява́ць;

окра́сить пол памалява́ць (пафарбава́ць) падло́гу;

окра́сить пла́тье пафарбава́ць суке́нку;

2. перен. (придать особый тон, выразительный оттенок) афарбава́ць, нада́ць афарбо́ўку;