Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

обяза́тельный

1. (непременный) абавязко́вы;

всео́бщее обяза́тельное обуче́ние усеагу́льнае абавязко́вае навуча́нне;

2. (услужливый) услу́жлівы, паслу́жлівы.

обяза́тельственный юр. абавяза́цельны.

обяза́тельство абавяза́цельства, -ва ср.;

мы взя́ли на себя́ обяза́тельство мы ўзялі́ (прынялі́) на сябе́ абавяза́цельства;

перевы́полнить взя́тые на себя́ обяза́тельства перавы́канаць узя́тыя на сябе́ абавяза́цельствы.

обяза́ть сов.

1. (предписать) абавяза́ць;

обяза́ть вы́ехать в срок абавяза́ць вы́ехаць у тэ́рмін;

2. (вызвать чем-л. на ответную услугу) зрабі́ць ла́ску, зрабі́ць паслу́гу;

ты меня́ о́чень обя́жешь ты зро́біш мне вялі́кую ла́ску (паслу́гу);

обяза́ться абавяза́цца; узя́ць абавяза́цельства.

обя́зывать несов.

1. (предписывать) абавя́зваць;

2. (вызывать чем-л. на ответную услугу) рабі́ць ла́ску, рабі́ць паслу́гу; см. обяза́ть;

обя́зываться

1. абавя́звацца; браць абавяза́цельства;

2. страд. абавя́звацца.

ова́л ава́л, -ла м.

ова́льность ава́льнасць, -ці ж.;

ова́льный ава́льны.