Verbum

семигла́вый

1. сямігало́вы;

2. архит. сяміку́пальны.

семигра́нник мат. сямігра́ннік, -ка м.;

семигра́нный сямігра́нны.

семидесятиле́тие сямідзесяціго́ддзе, -ддзя ср.;

семидесятиле́тний сямідзесяцігадо́вы.

семидесятипятиле́тие сямідзесяціпяціго́ддзе, -ддзя ср.;

семидесятипятиле́тний сямідзесяціпяцігадо́вы.

семидеся́тник ист. сямідзяся́тнік, -ка м.

семидеся́тый сямідзяся́ты.

семидне́вка разг. сямідзёнка, -кі ж.;