Verbum

доку́ренный даку́раны;

доку́ривать несов. даку́рваць;

доку́риваться возвр., страд. даку́рвацца;

докури́ть сов. дакуры́ць, мног. падаку́рваць;

докури́ться дакуры́цца.

докуча́ть несов., разг. дакуча́ць, надакуча́ць; назаля́ць.

доку́чливо нареч. даку́чліва, надаку́чліва; назо́йліва;

доку́чливость даку́члівасць, -ці ж., надаку́члівасць, -ці ж.; назо́йлівасць, -ці ж.;

доку́чливый разг. даку́члівы, надаку́члівы; назо́йлівы;

доку́чный уст. даку́чны; назо́йлівы.