Verbum

обруба́ние

1. абсяка́нне, -ння ср.; (сучьев — ещё) абцярэ́бліванне, -ння ср., ацярэ́бліванне, -ння ср.;

2. адсяка́нне, -ння ср., адціна́нне, -ння ср., уціна́нне, -ння ср.; см. обруба́ть​^I.

обруба́ть​^I несов.

1. абсяка́ць; (сучья — ещё) абцярэ́бліваць, ацярэ́бліваць;

2. (отрубать, укорачивать) адсяка́ць, адціна́ць, уціна́ць; см. обруби́ть​^I.

обруба́ть​^II несов., портн. (подшивать с краёв) абру́бліваць, падру́бліваць, зару́бліваць.

обруба́ться​^I несов., страд.

1. абсяка́цца; абцярэ́блівацца, ацярэ́блівацца;

2. адсяка́цца, адціна́цца, уціна́цца; см. обруба́ть​^I.

обруба́ться​^II несов., страд. абру́блівацца, падру́блівацца, зару́блівацца; см. обруба́ть​^II.

обруби́ть​^I сов.

1. абсячы́, мног. паабсяка́ць; (сучья — ещё) абцерабі́ць, ацерабі́ць, мног. паабцярэ́бліваць;

обруби́ть су́чья абсячы́ (абцерабі́ць, ацерабі́ць) сукі́;

2. (отрубить, укоротить) адсячы́, мног. паадсяка́ць, адця́ць, уця́ць;

обруби́ть кана́т адсячы́ кана́т.

обруби́ть​^II сов. (подшить с краёв) портн. абрубі́ць, мног. паабру́бліваць, падрубі́ць, зарубі́ць, мног. пазару́бліваць.

обру́бка​^I ж.

1. абсяка́нне, -ння ср.; абцярэ́бліванне, -ння ср., ацярэ́бліванне, -ння ср.;

2. адсяка́нне, -ння ср., абціна́нне, -ння ср., уціна́нне, -ння ср.; см. обруба́ть​^I.

обру́бка​^II ж., портн. абру́бліванне, -ння ср., падру́бліванне, -ння ср., зару́бліванне, -ння ср.; см. обруба́ть​^II.

обру́бка​^III техн. абру́бка, -кі ж.