Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

обре́з (оружие, обрезанный край) абрэ́з, -за м.; (действие) абрэ́з, -зу м.;

в обре́з у абрэ́з.

обреза́льщик спец. абраза́льшчык, -ка м.

обре́заниеI рел. абраза́нне, -ння ср.

обреза́ниеII абраза́нне, -ння ср., абрэ́званне, -ння ср.

обре́занный абрэ́заны, мног. паабраза́ны, паабрэ́званы.

обре́затьI сов., в разн. знач. абрэ́заць, мног. паабраза́ць, паабрэ́зваць;

обре́зать но́гти абрэ́заць пазно́гці;

обре́зать в разгово́ре перен. абрэ́заць у размо́ве;

обре́зать кры́лья абрэ́заць кры́лы;

обреза́ть несов., в разн. знач. абраза́ць, абрэ́зваць;

обре́заться абрэ́зацца;

обреза́ться возвр., страд. абраза́цца, абрэ́звацца;

обре́зка ж. абраза́нне, -ння ср., абрэ́званне, -ння ср., абрэ́зка, -кі ж.;

обре́зка виногра́дной лозы́ абраза́нне (абрэ́званне, абрэ́зка) вінагра́днай лазы́;

обре́зковый абрэ́зкавы;