Verbum

обрамля́ть несов.

1. (вставлять в раму) разг. аса́джваць, апраўля́ць;

2. (вставлять рамы) устаўля́ць ра́мы;

3. (окаймлять) абрамля́ць, апраўля́ць; (обводить) абво́дзіць;

4. (служить обрамлением) иск. абрамля́ць;

обрамля́ться страд.

1. аса́джвацца, апраўля́цца;

2. устаўля́цца;

3. абрамля́цца, апраўля́цца; абво́дзіцца;

4. абрамля́цца; см. обрамля́ть.

обраста́ние абраста́нне, -ння ср.;

обраста́ть несов., в разн. знач. абраста́ць;

обрасти́ сов., в разн. знач. абрасці́, мног. паабраста́ць.

обра́т с.-х. адго́н, -ну м.

обрати́мость в разн. знач. абарача́льнасць, -ці ж.;

обрати́мость хими́ческих реа́кций абарача́льнасць хімі́чных рэа́кцый;

обрати́мость валю́ты эк. абарача́льнасць валю́ты;

обрати́мый абарача́льны;

обрати́мые реа́кции абарача́льныя рэа́кцыі.

обрати́ть сов.

1. (повернуть) павярну́ць;

обрати́ть ору́жие на неприя́теля павярну́ць збро́ю су́праць во́рага;

2. перен. (устремить, направить) звярну́ць, накірава́ць;

обрати́ть взгляд накірава́ць по́зірк;

3. (превратить) перавярну́ць (у каго, што); ператвары́ць (у што); абярну́ць (у каго, у што);

обрати́ть пусты́ню в цвету́щий край ператвары́ць пусты́ню ў квітне́ючы край (зрабі́ць пусты́ню квітне́ючым кра́ем);

4. (склонить) перавярну́ць (у што); схілі́ць (да чаго);

◊

обрати́ть в свою́ ве́ру схілі́ць да сваёй ве́ры;

обрати́ть в бе́гство прыму́сіць уця́каць, прыму́сіць да ўцёкаў;

обрати́ть в шу́тку перавярну́ць на жарт;

обрати́ться

1. (повернуться) павярну́цца;

2. перен. (устремиться, направиться) накірава́цца, кі́нуцца;

3. (превратиться) перавярну́цца (у каго); ператвары́цца (у што); абярну́цца (у каго, у што, кім, чым); стаць (кім-небудзь, чым-небудзь);

4. (в результате убеждения склониться к чему-л.) перавярну́цца (у што); схілі́цца (да чаго);

5. (прибегнуть к чему-л.) звярну́цца (да чаго);

6. (отнестись, адресоваться к кому-л.) звярнуцца (да каго);

◊

обрати́ться в бе́гство пусці́цца наўцёкі.