Verbum

сверка́ние блі́сканне, -ння ср.; зіхаце́нне, -ння ср.;

сверка́ть несов. блі́скаць, бліскаце́ць; (переливаясь) зіхаце́ць; (блестеть) блішча́ць;

сверка́ющий

1. прич. які́ (што) блі́скае, які́ (што) бліскаці́ць; які́ (што) зіхаці́ць; які́ (што) блішчы́ць; см. сверка́ть;

2. прил. зіхатлі́вы, бліску́чы;

сверкну́ть сов.

1. блі́снуць;

сверкну́ла мо́лния блі́снула мала́нка;

2. перен. мільгану́ць;

у меня́ сверкну́ла дога́дка у мяне́ мільгану́ла здага́дка.

сверле́ние свідрава́нне, -ння ср.;

сверлёный свідрава́ны;

сверли́льный техн. свідрава́льны;

сверли́льщик техн. свідрава́льшчык, -ка м.;

сверли́льщица свідрава́льшчыца, -цы ж.;

сверли́ть несов. свідрава́ць, круці́ць, пракру́чваць;