утвержда́ть несов.
1. уст. (устанавливать) устана́ўліваць, усталёўваць; (укреплять) умацо́ўваць, угрунто́ўваць; (закреплять) замацо́ўваць;
утвержда́ть при́нципы чего́-л. устана́ўліваць (усталёўваць) пры́нцыпы чаго́-не́будзь;
2. (признавать окончательным) зацвярджа́ць; (скреплять) сцвярджа́ць;
утвержда́ть пове́стку дня зацвярджа́ць пара́дак дня;
утвержда́ть в до́лжности зацвярджа́ць на паса́ду;
утвержда́ть догово́р по́дписью сцвярджа́ць (зацвярджа́ць) дамо́ву (дагаво́р) по́дпісам;
3. (заставлять убедиться) умацо́ўваць, перако́нваць;
утвержда́ть кого́-л. в како́м-л. мне́нии умацо́ўваць чыю́-не́будзь ду́мку;
4. (настойчиво доказывать) сцвярджа́ць; (говорить) каза́ць, гавары́ць; (уверять) упэ́ўніваць, перако́нваць;
вы утвержда́ете, что ви́дели его́ вы сцвярджа́еце (ка́жаце, гаво́рыце, упэ́ўніваеце), што ба́чылі яго́;
утвержда́ться
1. уст. (устанавливаться) устана́ўлівацца, усталёўвацца; (укрепляться) умацо́ўвацца, угрунто́ўвацца; (закрепляться) замацо́ўвацца;
2. (убеждаться) умацо́ўвацца, перако́нвацца;
3. страд. устана́ўлівацца, усталёўвацца; умацо́ўвацца, угрунто́ўвацца; замацо́ўвацца; зацвярджа́цца, сцвярджа́цца; перако́нвацца; каза́цца, гавары́цца; упэ́ўнівацца; см. утвержда́ть;
утвержде́ние
1. (действие) устанаўле́нне, -ння ср., усталява́нне, -ння ср.; умацава́нне, -ння ср., угрунтава́нне, -ння ср.; замацава́нне, -ння ср.; неоконч. устана́ўліванне, -ння ср., усталёўванне, -ння ср.; умацо́ўванне, -ння ср.; угрунто́ўванне, -ння ср.; замацо́ўванне, -ння ср.;
2. зацвярджэ́нне, -ння ср.; сцвярджэ́нне, -ння ср.;
3. умацава́нне, -ння ср.; перакана́нне, -ння ср.; неоконч. умацо́ўванне, -ння ср.; перако́нванне, -ння ср.; упэ́ўніванне, -ння ср.; см. утвержда́ть 1—3;
4. (мнение) сцве́рджанне, -ння ср., сцвярджэ́нне, -ння ср.;
утверждённый
1. устано́ўлены, усталява́ны; умацава́ны; угрунтава́ны; замацава́ны;
2. зацве́рджаны; сцве́рджаны;
3. умацава́ны; перакана́ны; см. утверди́ть.
утека́ть несов.
1. (о жидкости) выцяка́ць;
2. перен., разг. (миновать) міна́ць; (проходить) прахо́дзіць; (исчезать) зніка́ць; см. уте́чь.
утепле́ние уцяпле́нне, -ння ср.;
утепли́тель техн. уцяпля́льнік, -ка м.;
утепли́тельный уцяпля́льны;
утепли́ть сов. уцяплі́ць;