Verbum

kleić się

незак. клеіцца;

powieki się ~ją — павекі зліпаюцца, [так спаць хочацца];

rozmowa się nie ~iła — размова не клеілася

kleik, ~u

м. адвар (рысу і да т.п.)

kleisty

клейкі, ліпкі

klej, ~u

м. клей

klejnot, ~u

м. каштоўны камень; каштоўнасць

klekot, ~u

м.

1. клёкат, клекатанне;

klekot bociana — клёкат бусла;

2. разм. лом, ламачча

klekotać

незак.

1. клекатаць;

2. булькаць, булькатаць

kleks

м. клякса

klepać

незак.

1. ляпаць klepać kogo

po plecach (ramieniu) — ляпаць каго па спіне (плячах);

2. кляпаць;

3. разм. блюзніць, плявузгаць, ляпаць;

klepać biedę — гараваць, бедаваць

klepisko

н. ток