Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

dowieść

зак.

1. давесці, даказаць;

2. давесці, прывесці

dowieźć

зак. давезці

dowlec

зак. разм. давалачы, дацягнуць

dowlec się

зак. разм. давалачыся, дацягнуцца

dowlekać

незак. давалакаць, дацягваць

dowodowy

доказны, довадны;

materiał dowodowy — рэчавы доказ

dowodzenie

I н.

даказванне

II н.

камандаванне

dowodzić

dowodzi|ć

незак.

1. даводзіць; прыводзіць;

2. czego даказваць, даводзіць што;

dowodzić swych racji — ён даводзіць сваю рацыю;

3. czym камандаваць, кіраваць чым

dowolnie

адвольна

dowolność

ж. адвольнасць