Verbum

dowcipkowanie

н. жарты

dowcipniś

м. дасціпнік, жартаўнік

dowcipny

дасціпны

dowędrować

зак. дайсці; дабрацца

dowiadywać się

dowiad|ywać się

незак.

1. даведвацца, дазнавацца;

~uje się plotek o synu — да яго даходзяць плёткі пра сына;

2. распытваць, дапытвацца

dowidzieć

зак. толькі з адмоўем nie dowidzieć — не разгледзець

dowiedzieć się

зак. даведацца, дазнацца

dowiedziony

dowiedzion|y

даведзены, даказаны;

to jest ~e — гэта даказана (даведзена)

dowierzać

dowierza|ć

незак. (звычайна з адмоўем) давяраць;

nie ~ć komu — не давяраць каму; ставіцца з недаверам;

nie ~ła nikomu — яна не давярала нікому

dowierzyć

зак. даверыць