Verbum

dotoczyć

зак.

1. дакаціць;

2. абтачыць; завастрыць;

3. даліць

dotoczyć się

зак. дакаціцца

dotować

незак. фінансаваць; дапамагаць грашыма; даваць датацыі; субсідзіраваць

dotrwać

зак.

1. вытрымаць, вытрываць; пратрымацца;

~ć do końca — пратрымацца да канца;

2. захавацца;

niektóre zwyczaje ~ły do naszych czasów — некаторыя звычаі захаваліся да нашых часоў

dotrzeć

зак.

1. дабрацца, дасягнуць; дайсці;

dotrzeć do celu — дасягнуць мэты;

2. тэх. прыцерці

dotrzeźwić

зак. ацверазіць; прывесці да прытомнасці

dotrzeźwić się

зак. працверазець

dotrzymać

зак. датрымаць, стрымаць;

dotrzymać obietnicy — стрымаць абяцанне;

dotrzymać kroku komu/czemu — ісці ў нагу з кім/чым;

dotrzymać placu (pola) komu — уст. не саступіць каму; устаяць перад кім

dotrzymywać

незак. датрымліваць, стрымліваць;

dotrzymywać kroku — ісці ў нагу

dotychczas

да гэтага часу, да гэтай пары, дагэтуль