Verbum

dozbroić

зак. даўзброіць

dozbroić się

зак. даўзброіцца

dozgonnie

пажыццёва; да канца жыцця; на ўсё жыццё; да скону

dozgonny

пажыццёвы; на ўсё жыццё

doznać

зак. czego зазнаць, перанесці; адчуць што;

doznać zawodu — перажыць расчараванне;

doznać złamania ręki — зламаць руку;

doznać uszkodzeń — атрымаць пашкоджанні

doznawać

незак. czego зазнаваць, пераносіць, адчуваць што;

гл. doznać

dozorca

м.

1. дазорац; наглядчык;

2. дворнік; вартаўнік

dozorczyni

ж.

1. дворнік (жанчына); дворнічыха;

2. наглядчыца

dozorować

незак. пільнаваць; ахоўваць;

dozorować niewolników — пільнаваць рабоў

dozorowanie

н. нагляданне, назіранне, дагляданне